23 Ocak 2014 Perşembe

Çünkü siktiğimin yerinde iyi insan olmak bunu gerektirir.

Yeri gelir nefes alamazsın. Saldırırlar dört taraftan. Saldıran kim ? En yakınların. Düşmanın gibi. Sanki bugüne kadar kin beslemişcesine. Vururlar. Hepsi düşürmeye çalışır. Düşersin. Peki dururlar mı ? Durmazlar. Yeter dersin. Düştüm bırakın bari biraz toparlanıyım dersin. Bırakmazlar.Vurmaya devam ederler. Kendilerini tatmin edene kadar devam ederler. Sonra giderler. Kalkarsın. Bu sefer yerdeki değil, vuran olucam dersin. Denersin. Eline fırsat geçer. Sana vuranları yerde görürsün. Yaptığın tek şey ellerinden tutup kaldırmak olur. Yapamazsın. Kötü olamazsın. Sonra seni tekrar yere yıkarlar. Bu böyle gider, gider, gider.. Çünkü  siktiğimin yerinde iyi insan olmak bunu gerektirir.Değiştiremezsin.
Sahi neyi değiştirebildik ki ? Neyi düzeltebildik ? Hayatımızı boka çeviren hangi insanı silebildik ? Kime rest çekebildik ? Kime vurabildik ? Hepsine kocaman bir hiç. Çünkü siktiğimin yerinde iyi insan olmak bunu gerektirir.
Yeri gelir ailen bile arkandan iş çevirir sesini çıkaramazsın. Yeri gelir en güvendiğin insan yamuk yapar ağzını açamazsın. Yeri gelir kocan aldatır sevgilin aldatır arkadaşın aldatır. Bi şey yapamazsın. Gidesin gelir gidemezsin.
 Çünkü siktiğimin yerinde iyi insan olmak bunu gerektirir.